Ξαφνικά.....

.....αν και παρέδωσα το τελευταίο αντικλείδι της καρδιάς μου στα κύματα της θάλασσας εκεινο επεστρεψε ως δια μαγείας στα χερια μου.....Το γεγονός αυτό με έκανε να αισθανθώ πως κάτι επρεπε να ειχα δει....κατι καιρο πριν......αλλα για αλλη μια φορα το αφησα να περασει σαν να φοβηθηκα οτι θα κραταγε μακρια απο τι...;απο μια ανίατη ασθενεια....που την ονομαζω ερωτα.....εφυγε......και εγω μονος να προσπαθω να κολλησω ενα γυαλι που θριμματιστηκε.......ο λογος....;.....Ανουσιος, ανωφελος, ανελπιστος.......μα, σαν να ειδα κατι....ενα μικροκαμωμενο χερι απλωμενο προς το μερος μου.....τι να ειναι...; ....''σανιδα σωτηριας'' οπως λενε καποιοι ή απλα μια ανερχομενη απατη....;...μακαρι να ηξερα....αλλα ισως και καλυτερα που δεν ξερω.....κατι νεο...κατι παλιο...κατι ανεκπληρωτο...κατι ομορφο, γλυκο και ταυτοχρονα αθωο......σε σκεφτομαι....συνεχεια.....ξεχναω....και επειτα παλι θυμαμαι....τι μου συμβαινει...;Μηπως πλεον κουραστηκα να παλευω, να ανεχομαι, να αντεχω.....;....οχι!....απλα σε ειδα....οπως σε ειχα δει πριν χρονια.......αλλα ο ανοητος αντι να σε δω σε κοιταξα.......λαθος....που ποναει....ομως στεκομαι και παλι απεναντι σου....να σε δω να χαμογελας.....μου αρεσει οταν χαμογελας....με σκοτωνεις ομορφα....γιατι εσυ ομορφια μου εισαι ενας ''γλυκος'' πονοκεφαλος....και εγω......ενας πριγκιπας της σιωπης.........


''.....αν παψω να σε κοιταζω......
.......θα παψω να βλεπω..........''